yolun sonu.

fıtrat olarak bağlanırız hep bir şeylere. kendimizi güvende hissetmek isteriz. nefes almak için sebebimiz olsun,sabahları kalkıp gidecek bir yerimiz,dönmek istediğimiz bir ev,o evde bize kapıyı açan birisi olsun isteriz.haklıyızdır da.
sevdiğimiz her ne olursa olsun,ona ulaşmak,onunla olmak isteriz. ancak bu her zaman mümkün olmaz.
tıpkı benim sevdiğim şey gibi.ulaşmak istediğim şey gibi.
o bir insan.
çok,çok uzaklarda...ama nefesini hissedebildiğim birisi.
ellerini tutabildiğim,yanaklarını okşayabildiğim,gözyaşlarını silebildiğim birisi.
beni her şeyimle kabullenen,her şeyiyle sarıp sarmalayan birisi.
gülümsemesiyle günümü aydınlatan,kalbimi tüm tükenmişliğine rağmen son hızda attıran,içimi umutla,gözlerimi yaşlarla dolduran;canımdan çok sevdiğim,uğruna her gün yüzlerce savaş verip gece gündüz dua ettiğim birisi.
asla ulaşamayacağımı bildiğim,yine de tüm yüreğimle ona ait olduğumu düşündüğüm birisi.
sesiyle hayata bağlayan,o güzel kahverengi gözlerinde hayatın tüm renklerini görebildiğim;canımı yakan,yaktığı kadar küllerimden yeniden doğmamı sağlayan,en güzel imkansızlık benimkisi.
iyileşmek için yeniden çaba sarf ettiren birisi.
kopmak istedikçe içime işleyen,tüm dünyanın karşı durduğu birisi.
rüyalarımda beni koruyan,gerçekte her an yanımda olan...
eskitilmiş zihnimin en çiçekli köşesi.
beni günden güne değiştiren,her zaman en güzeline layık olan birisi.
ama benim hak etmediğim,sevdiğim için her gün özür dilediğim birisi.
özür dilerim.
her zaman seni seveceğim
her şeyden daha fazla
bir de
özledim
kalbindekinden daha fazla

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

arapsaçı.

arapsaçına d öndü bu iş. içinden çıkamıyorum. aldığım kararların arkasında duracak gücüm ve sağlığım olmadığından mutlu da olamıyorum kendime olan azıcık güvenim de günden güne bitiyor yoruldum gerçekten artık hayaller yok,gerçekler var ne olacaksa olsun bırakıyorum kendimi kendi haline
Devamı

hodri meydan!

odaklanamıyorum. insanların bu kadar uzak olmak istemesini anlayamıyorum çünkü. insan kendine ve çevresine neden mesafeli olmak ister? ben söyleyeyim hemen. sıkılmıştır. kendinden bazen,ama en çok da benim gibilerden. onu düşünürken,hayatı bir kişi gibi değil iki kişi gibi yaşarken ben,onun depresyonunda bile yokum. canı sıkkın,hissediyorum,biliyorum. aynı şeyleri ben de yaşadım,aynı yollardan ben de geçtim çünkü. ulaşmaya çalışıyorum,arıyorum,mesaj atıyorum. iyi olması için kilometreler uzakta,yine eskisi gibi olalım istiyorum. gülelim,eğlenelim. ama yok olmaz! büyüdük ya... ciddi olmalıyız artık,çok ciddi. tüm dünyanın gam yükü üstümüzdeki,taşımak kolay mı? herkesin ördüğü duvarlara çarpmaktan yoruldum artık. ya da tam kaçmak isterken önüme çıkan,nefessiz bırakan duvarlardan yoruldum! kimsenin kalbini göremiyorum buradan. hiçbir zaman kimsenin yaşadığı hayatı küçümsemedim. herkesin derdi kendine okyanustur çünkü bilirim. ben de insanım. ama kimseyi uzak tutmadım,...
Devamı

elmalar

günler geçiyor ve ne kadar vasıfsız olduğumun tekrar tekrar farkına varıyorum. yapabilecek birçok şeye sahipken ,hiçbir şeye sahip olamamam;kimin suçu? kimseyi bulamıyorum. ne suçu atabileceğim,ne teselli bulabileceğim kimsem yok. saçma sapan düşüncelerle harcıyorum zamanı. yine de umutluyum.acaba kaybetsem,bir şeyler değişir mi? bir de onu mu denesem? olmuyor ki. gözlerine bakınca içimde yeşeriyor tüm fidanlar,çiçekler açıyor,meyve veriyor hatta! üzülüyorum. çünkü goncalar soluyor,bazen. ağlıyorum.onların soluşu,sonbahardan da çok acıtıyor canımı. gözlerim buğulanıyor ankara'nın sokaklarında. ayaza karşı yürürken,yanaklarım kızarmış tıpkı yüreğimdeki elmalar gibi sen olsan,toplardık şimdi, afrika'daki çocuklara dağıtırdık gülüşlerimizi elmaları da tabii. seni sevmek cesaretini buldum kendimde umarsızca belki de hesaplamadan yaptığım tek şeydi sayısalcı kafamla yazdım bu dizeleri de ondandır dağınık ve anlamsız oluşu lakin eminim ki en alası gelseydi alim...
Devamı