güzel yağmurlar mevsimi...

günlerdir yağmur yağıyor ankara'ya
kalbim kasvetli bulutlar gibi
dolu dolu gözlerim
ha yağdı ha yağacak
ardımda bıraktıklarım yakmıyor canımı
bırakamadıklarım
kesiyor nefesimi
yağmur yağıyor üzerime
yüreğime kadar ıslanıyorum
kulağımda anılarla dolu bir şarkı
seni arıyorum
üşüyorum
kurşun gibi iniyor damlalar
rüzgar savuruyor yaprakları
güllere bakıyorum
gülmek için
yağmura karışıyor gözyaşlarım
nefes almak istiyorum
kaburgalarım acıyor
öyle dolu ki göğsümün içi
ağlamak istiyorum
boğazımda düğümleniyor hıçkırıklarım
hani ilkbahardı mayıs
sanki hiç öyle olmamış gibi
hani açacaktı çiçekler
içimdeki
son gonca da solup gitti
kirpiklerimden damlayan yaşlar gibi
herkes,
bırakıp gitti.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

arapsaçı.

arapsaçına d öndü bu iş. içinden çıkamıyorum. aldığım kararların arkasında duracak gücüm ve sağlığım olmadığından mutlu da olamıyorum kendime olan azıcık güvenim de günden güne bitiyor yoruldum gerçekten artık hayaller yok,gerçekler var ne olacaksa olsun bırakıyorum kendimi kendi haline
Devamı

hodri meydan!

odaklanamıyorum. insanların bu kadar uzak olmak istemesini anlayamıyorum çünkü. insan kendine ve çevresine neden mesafeli olmak ister? ben söyleyeyim hemen. sıkılmıştır. kendinden bazen,ama en çok da benim gibilerden. onu düşünürken,hayatı bir kişi gibi değil iki kişi gibi yaşarken ben,onun depresyonunda bile yokum. canı sıkkın,hissediyorum,biliyorum. aynı şeyleri ben de yaşadım,aynı yollardan ben de geçtim çünkü. ulaşmaya çalışıyorum,arıyorum,mesaj atıyorum. iyi olması için kilometreler uzakta,yine eskisi gibi olalım istiyorum. gülelim,eğlenelim. ama yok olmaz! büyüdük ya... ciddi olmalıyız artık,çok ciddi. tüm dünyanın gam yükü üstümüzdeki,taşımak kolay mı? herkesin ördüğü duvarlara çarpmaktan yoruldum artık. ya da tam kaçmak isterken önüme çıkan,nefessiz bırakan duvarlardan yoruldum! kimsenin kalbini göremiyorum buradan. hiçbir zaman kimsenin yaşadığı hayatı küçümsemedim. herkesin derdi kendine okyanustur çünkü bilirim. ben de insanım. ama kimseyi uzak tutmadım,...
Devamı

elmalar

günler geçiyor ve ne kadar vasıfsız olduğumun tekrar tekrar farkına varıyorum. yapabilecek birçok şeye sahipken ,hiçbir şeye sahip olamamam;kimin suçu? kimseyi bulamıyorum. ne suçu atabileceğim,ne teselli bulabileceğim kimsem yok. saçma sapan düşüncelerle harcıyorum zamanı. yine de umutluyum.acaba kaybetsem,bir şeyler değişir mi? bir de onu mu denesem? olmuyor ki. gözlerine bakınca içimde yeşeriyor tüm fidanlar,çiçekler açıyor,meyve veriyor hatta! üzülüyorum. çünkü goncalar soluyor,bazen. ağlıyorum.onların soluşu,sonbahardan da çok acıtıyor canımı. gözlerim buğulanıyor ankara'nın sokaklarında. ayaza karşı yürürken,yanaklarım kızarmış tıpkı yüreğimdeki elmalar gibi sen olsan,toplardık şimdi, afrika'daki çocuklara dağıtırdık gülüşlerimizi elmaları da tabii. seni sevmek cesaretini buldum kendimde umarsızca belki de hesaplamadan yaptığım tek şeydi sayısalcı kafamla yazdım bu dizeleri de ondandır dağınık ve anlamsız oluşu lakin eminim ki en alası gelseydi alim...
Devamı