halbuki hiçbir günden farklı değildi...

"şükretmek için milyonlarca sebep var."
bugün lapa lapa kar yağdığı için şükrettim,ıslanmamak için kaçan insanların arasında,kulağımda en sevdiğim şarkıyla...öylece bekledim.
sevebildiğim için şükrettim.
görebildiğim için,duyabildiğim için en sevdiklerimi.
dokunabildiklerime sarılabildiğim;dokunamadıklarımı hissedebildiğim için.
nefes aldığım için şükrettim.
sağlıklı olduğum için.
kalbim hala umutla attığı,gözlerimdeki ışık hiç sönmediği için şükrettim.
çok zor zamanları atlatabildiğim için şükrettim.
olgunlaşabildiğim için.
uzaklarda,çok uzaklarda da olsa sevebildiğim insanlar olduğu için şükrettim.
yaşadıklarını,mutlu olduklarını bilebildiğim için...
bugün şükretmeyi öğrendim.

hanamirae.
bu da asırlardır aradığım isim,sanırım istediğimi buldum.
bir nebze sabretmeyi de öğrenmiş oldum.
birçok şekilde beni anlatan bir kelime.

ancak alan adı mı yapsam,başlık olarak mı kullansam,yoksa sadece buradaki ismim olarak mı kalsa;onu bilemiyorum işte. günler geçtikçe,o da belli olur bir şekilde...

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

arapsaçı.

arapsaçına d öndü bu iş. içinden çıkamıyorum. aldığım kararların arkasında duracak gücüm ve sağlığım olmadığından mutlu da olamıyorum kendime olan azıcık güvenim de günden güne bitiyor yoruldum gerçekten artık hayaller yok,gerçekler var ne olacaksa olsun bırakıyorum kendimi kendi haline
Devamı

hodri meydan!

odaklanamıyorum. insanların bu kadar uzak olmak istemesini anlayamıyorum çünkü. insan kendine ve çevresine neden mesafeli olmak ister? ben söyleyeyim hemen. sıkılmıştır. kendinden bazen,ama en çok da benim gibilerden. onu düşünürken,hayatı bir kişi gibi değil iki kişi gibi yaşarken ben,onun depresyonunda bile yokum. canı sıkkın,hissediyorum,biliyorum. aynı şeyleri ben de yaşadım,aynı yollardan ben de geçtim çünkü. ulaşmaya çalışıyorum,arıyorum,mesaj atıyorum. iyi olması için kilometreler uzakta,yine eskisi gibi olalım istiyorum. gülelim,eğlenelim. ama yok olmaz! büyüdük ya... ciddi olmalıyız artık,çok ciddi. tüm dünyanın gam yükü üstümüzdeki,taşımak kolay mı? herkesin ördüğü duvarlara çarpmaktan yoruldum artık. ya da tam kaçmak isterken önüme çıkan,nefessiz bırakan duvarlardan yoruldum! kimsenin kalbini göremiyorum buradan. hiçbir zaman kimsenin yaşadığı hayatı küçümsemedim. herkesin derdi kendine okyanustur çünkü bilirim. ben de insanım. ama kimseyi uzak tutmadım,...
Devamı

elmalar

günler geçiyor ve ne kadar vasıfsız olduğumun tekrar tekrar farkına varıyorum. yapabilecek birçok şeye sahipken ,hiçbir şeye sahip olamamam;kimin suçu? kimseyi bulamıyorum. ne suçu atabileceğim,ne teselli bulabileceğim kimsem yok. saçma sapan düşüncelerle harcıyorum zamanı. yine de umutluyum.acaba kaybetsem,bir şeyler değişir mi? bir de onu mu denesem? olmuyor ki. gözlerine bakınca içimde yeşeriyor tüm fidanlar,çiçekler açıyor,meyve veriyor hatta! üzülüyorum. çünkü goncalar soluyor,bazen. ağlıyorum.onların soluşu,sonbahardan da çok acıtıyor canımı. gözlerim buğulanıyor ankara'nın sokaklarında. ayaza karşı yürürken,yanaklarım kızarmış tıpkı yüreğimdeki elmalar gibi sen olsan,toplardık şimdi, afrika'daki çocuklara dağıtırdık gülüşlerimizi elmaları da tabii. seni sevmek cesaretini buldum kendimde umarsızca belki de hesaplamadan yaptığım tek şeydi sayısalcı kafamla yazdım bu dizeleri de ondandır dağınık ve anlamsız oluşu lakin eminim ki en alası gelseydi alim...
Devamı