pamuk ipliği kar tanelerinden mi yapılır? ❅

"milyonlarca kar tanesinin çığ olup hayata son verebilmesi gibi geçen saniyeleri hiçe sayarak,kendi hayatımı bitiriyorum farkına varmayarak."

saniyelerin önemli olduğunu daha önce hiç düşünmemiştim.
o küçük "tik tak"ların hayatımı oluşturduğu aklımın ucundan geçmemişti.
elimde tek bir hayat olduğunu bugün fark ettim. ben kimsenin hayatını yaşayamadığım gibi bir başkası da gelip her şeyi düzeltmeyecek,yoluna koymayacaktı.
sihirli değneği yoktu çünkü insanların.
ama düşünebiliyordu,sevebiliyordu,emek verip güzel şeyler yapabiliyordu,yaşayıp gidiyordu işte.
düştüğünde ayağa kalkabiliyordu bir şekilde.
bana sorarsanız hayal ve hayat arasındaki tek fark olan o çizgiydi işte beni hayatta tutan "pamuk ipliği".
nefes almayı istememin,içten gülümsemelerimin ve emek verebilmemin yegane sebebi.
güçsüz gibi görünse de -insanlar gibi- bir sürü hayal kırıklığına rağmen kesilmiyor,hayatta tutuyordu.
kopmuyor,daha da güçleniyordu günden güne...
bağlandığım hayaller beni hayata bağlıyordu.
kimseye de bir zararı yoktu...
ama anlattım mı o hayalleri,"saçmalama olur mu öyle şey?" dendi mi bir kere,yandım!
ucu bucağı olmayan bir boşluğa sürüyorum kendimi.
yaşam ile ölüm arasındaki tek köprüyü yıkıveriyorum umarsızca.
ama unutmamalıyım,"imkansız" yok bu dünyada.
zaman geçiyor...
işte tam o noktada;
ya koparacağım o ipliği,son vereceğim hayatıma,
belki de yeniden başlayacağım kaderin iplerini birbirine dolamaya.

saniyeler geçiyor,hayat kısa.
erteleme yapmak istediğin ne varsa...
rüyalarına giren her kimse,nasılsa,
ona ulaşana kadar yılma.
o güzel hayallerinin hepsi gökyüzünde bir dua,
hepimizin baktığı aynı yer nasılsa...
kar taneleri üzerimize yağarken usulca,
her biri içinde bir çığ saklıyor aslında.
pamuk gibi görünüyor ama
beni bağlıyor hayata.
eriyip gidiyor avuçlarımda ve
saniyeler duruyor benim dünyamda.

saat kaç? ☾